+31(0) 20 627 1017

info@bakas.nl

Een samenleving in meer versnellingen tegelijk

Een samenleving in meer versnellingen tegelijk

foto van Een samenleving in meer versnellingen tegelijk

Burgers leven momenteel in vier versnellingen. In de hoogste versnelling, versnelling vier, zitten de mensen die (meer dan) fulltime werken en dat combineren met een gezinsleven, mantelzorg et cetera. In versnelling drie zitten de mensen die parttime werken en dat combineren met onbetaald werk. In versnelling twee vinden we de mensen die een basisinkomen krijgen, in ruil voor sociale dienstplicht van een à twee dagen per week. Bovendien kunnen ze ‘klussen’ voor de mensen in versnelling drie en vier. We gaan immers steeds vaker zien dat burgers werk creëren voor andere burgers. De mensen in versnelling een krijgen alleen een simpele uitkering, bedoeld als vangnet, bijvoorbeeld omdat ze tussen twee banen in zitten. Gecombineerd met een vlaktaks en de afschaffing van toeslagen en subsidies, kan de staat eindelijk af van haar rol als ‘geluksmachine’ die geld rondpompt, en kan er een nieuwe, lokale solidariteit tussen winnaars en verliezers van de vooruitgang ontstaan.

Volgens de Singularity University verliest uiteindelijk tachtig procent van de mensen zijn baan door de digitale transformatie. Volgens de Coöperatie Werk & Vakmanschap is negentig procent van de mensen geschikt voor technische en ambachtelijke beroepen, al zijn de meesten zich daar niet van bewust. Ook moet de maatschappelijke status van zogenaamde blue-collar beroepen omhoog. Arbeiders en ambachtslieden moeten weer trots kunnen zijn op hun werk. Het dédain van hoogopgeleiden voor laagopgeleiden moet keihard bestreden worden. Het CBS stelt dat vooral laagopgeleide mannen de verliezers van de vooruitgang zijn, en dat die daarom vaker depressief zijn. Er bestaan verschillende ideeën over de manier waarop de verliezers van de vooruitgang geholpen kunnen worden. Sommigen opperen een basisinkomen, maar dat ondermijnt de arbeidsmoraal van werkenden en trekt luie immigranten aan. Niet doen dus. Futuroloog Wim de Ridder bepleit een 3-daagse werkweek en voor iedereen het recht op op zijn minst een dag per week betaalde arbeid te verrichten. Ondernemer Annemarie van Gaal pleit voor een basisinkomen voor 55-plussers, en een verhoging van de nationale hypotheekgarantie tot 5 ton, zodat de meeste mensen hun huurhuis kunnen kopen, en zodat de op de arbeidsmarkt moeilijk liggende 55-plussers nieuwe zingeving krijgen aangeboden. De ideeën van Van Gaal en De Ridder kunnen worden aangevuld met plannen zoals die van ondernemer Titus Kramer.

Kramer bedacht Impectforce, een formule waarbij iedere zzp-er in dienst is van een eigen bv, zelf premies afdraagt en dus ondernemer is, maar tegelijk beschermd is tegen malheur. Een prima idee, dat massaal kan worden uitgerold. Een ander idee van Kramer is om groepen bedrijven samen een SW0-bedrijf op te laten kopen, en zo de beschikking te krijgen over ‘mensen met een vlekje’ die klussen voor de bedrijven en hun werknemers kunnen doen.

Door al deze ideeën te combineren, krijgen de verliezers van de vooruitgang hoop en troost aangeboden. Tegelijkertijd voorkomen we dat de malheur van de verliezers het draagvlak voor verdere innovatie vermindert. Iedere technologische golf heeft de samenleving immers efficiënter gemaakt, en door innovatie te omarmen is ons land een van de rijkste ter wereld geworden. Maar in de post-materiele economie die nu aanvangt, wordt zingeving belangrijker dan ooit. Burgers vinden de huidige samenleving te kil, te leeg, te hol, te materialistisch, en het kabinet moet daarom vol inzetten op de Economie van het Geluk.

Adjiedj Bakas

© 2018 Trend Office Bakas | Website door: Gibreto